جواب
خیر ، تا زمانی که با بیماری و مرضم ، و با خودخواهی و خودمحوریم زندگی میکنم نه چگونگی ونه دقیق خطاهایم راخودم نمیتوانم تشخیص دهم به همین خاطر ازخداوند میخواهم تا کمک کند هم تشخیص دهم وهم بپذیرم ، البته در این بین از کمک راهنمایم هم کمال استفاده را میبرم…
من زمانی که درمسیربهبودی هستم با یاری خداوند چگونگی دقیق خطاهایم را میبینم و مسئولیت آنرا هم قبول میکنم، دیگر انکار نمیکنم و سعی میکنم لذت طلبی هایم باعث بسته شدن دریچه افکارم نشود و جاهایی هم از همفکری و مشورت دوستان قدیمی بهبودی کمک میگیرم تا چگونگی دقیق خطاهایم راببینم..
اگر ما با مرضمان زندگی کنیم و یا در انکار باشیم مطلقانمیتوانیم تشخیص بدهیم وبپذیریم..
برای تشخیص چگونگی دقیق خطاهایمان اول باید دعا کنیم تمایل داشته باشیم و بعد اقرار کرده و بپذیریم ، این یعنی قبول مسئولیت..
سه مورد ازتشخیص ندادن دقیق خطاهایمان:
1_وقتی آنرانبینیم پس تشخیص هم نمیتوانیم بدهیم..
2_میبینیم ولی نمیپذیریم که کم کم این مسئله برایمان دردناک میشود..
3_ندیده و آگاه نشده خودمان را مقصردانسته و سرسری از آن میگذریم..
برای تشخیص دقیق خطاهایمان اگر از روی اراده شخصی عمل کنیم و فقط از زاویه دید خودمان نگاه کنیم دچاراحساس دانایی وتوانایی وخودمحوری و سطحی نگری و روزمرگی میشویم..!!
وب سایت دوازده قدم آشنایی با دوازده قدم بهبودی