مقدمه قدم یک

اقرار ، شروع اصول روحانی و ریشه اساسی بهبودی است که منجر به پذیرش صادقانه بیماری می شود .
ما دیگر مجبور نیستیم مواد مخدر مصرف کنیم و برده اعتیادمان باشیم.

 نکته مهم این است که مشکل اصلی ما بیماری اعتیاد است تا اخر عمر با من است ، پیشرونده و مزمن است.
پس من مسئول بهبودی خویش هستم نه بیماری.

 عاجز یعنی برخلاف اراده خود حرکت کردن ، یعنی نخواستن و باز هم با اجبار زیستن و اینکه هربار طبق وسوسه زندگی کردن زندگی مرا غیرقابل اداره می کند.
بیماری من میگوید تو بیمار نیستی و از طریق بی حوصلگی و ناامیدی و .. دنبال توجیه و دستاویز برای ادامه اعتیادم می گردد.

 قدم اول ، قدم اگاهی و شناخت بیماری اعتیاد است تا با شناخت عوامل تشدید کننده بیماری خود از رشد ان جلوگیری کنیم.

اقرار صادقانه ناتوانی و ناآگاهی ، مهمترین ابزاری است برای رهایی از انکار بیماری اعتیاد .